غزل: غار غار ... غار غار ...
دوستان سلام
از غزل نه گریزی ست و نه گزیری
پس باز هم غزل :
سر نوشت
* اين كوزه چو من عاشق زاري بوده ست
در بند خم زلف نگاري بوده ست
اين دسته كه بر گردن او مي بيني
دستي ست كه بر گردن ياري بوده ست
" خيام "
غار غار... غار غار ...
... غار غار كلاغ مي گويد اتفاق بدي نيفتاده ست
- عاشقي اتفاق خوش يمني ست ، مرد ديگر به عشق دل داده ست - .
" دام " " دام "ي كه مي رسد از دور طبل وحشت نشان شب پا هاست
: هاي مردم چرا نمي خوابيد ؟! ... شهر امن و امان و آزاد ست !
.
" تاخ " / " تاخ " ، اين صداي جنگل بود - جنگل سر بريده و متروك -
" هو" " هو" ـي جغد در سياهي شب خبر از تك درخت افتاده ست ...
.
: نام؟ : مجنون . : چه نام دشواري! جرم ؟ : عشق. : آفرين عجب كاري ! ...
بانگ داروغه بود او مي گفت : زود باشيد دار آماده ست ...
.
: هاي مردم ... كلاغ ها ... انگار .../ پير مردان كوزه گر* گفتند :
غار غار كلاغ ها يعني اتفاق بدي نيفتاده ست .
تهران - شهریور ماه ۱۳۷۹
|
+| نوشته شده توسط سعید یوبال در جمعه یکم دی 1385 و ساعت 15:5 |
